วันที่ 9 พฤศจิกายน 2568 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ได้รับแจ้งว่า พระครูสมบูรณ์จริยธรรม หรือ หลวงพ่อแม้น อาจารสมฺปนฺโน พระเกจิอาจารย์ชื่อดัง เจ้าอาวาสวัดหน้าต่างนอก (หลวงพ่อจง) ตำบลหน้าไม้ อำเภอบางไทร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้ถึงแก่มรณภาพ สิริอายุ 87 ปี 61 พรรษา ด้วยอาการสงบ เมื่อเวลา 20.59 น. ที่โรงพยาบาลเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ท่ามกลางความเศร้าโศกเสียใจของคณะศิษยานุศิษย์และญาติโยม นายธวัชชัย คานอ่อน หลานของหลวงพ่อแม้น และคณะกรรมการวัด เปิดเผยว่า ก่อนหน้านี้ ขณะที่หลวงพ่อแม้นเดินทางไปกิจนิมนต์ของญาติโยม ระหว่างทางได้เกิดอาการสำลักน้ำลาย จึงรีบไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาลเพื่อทำการรักษา อาการอาพาธดีขึ้นและหายเป็นปกติ ต่อมาเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2568 หลังฉันอาหารได้เกิดอาการสำลักอีกครั้ง ทำให้ติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ ต้องเข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่อง และมีโรคแทรกซ้อนหลายประการตามมา แพทย์ซึ่งเป็นลูกศิษย์ได้พยายามถวายการรักษาอย่างเต็มที่ คณะศิษย์ซึ่งเป็นแพทย์และพยาบาลต่างร่วมดูแล ถือเป็นความพยายามอย่างสุดกำลังของทุกฝ่าย ด้านคณะสงฆ์ของวัด ญาติในครอบครัว และศิษยานุศิษย์ ต่างร่วมกันทำบุญ ถวายสังฆทาน ปล่อยสัตว์น้ำ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่หลวงพ่อแม้นทำเป็นประจำ เพื่ออุทิศส่วนกุศลและสะเดาะเคราะห์ให้หลวงพ่อ จนเมื่อเวลา 20.59 น. แพทย์โรงพยาบาลเสนาแจ้งว่า หลวงพ่อแม้นมีอาการความดันโลหิตตก แม้คณะแพทย์จะถวายการรักษาอย่างสุดความสามารถ แต่หลวงพ่อแม้นก็ได้ละสังขารไปด้วยอาการสงบ ทั้งนี้ กำหนดการพิธีบำเพ็ญกุศลจะประกาศให้ทราบภายหลัง เมื่อคณะสงฆ์และคณะกรรมการวัดได้ประชุมหารือ โดยจะจัดพิธีอย่างเรียบง่ายตามความประสงค์ของหลวงพ่อ สำหรับการเคลื่อนสรีรสังขารจากโรงพยาบาลเสนา มายังวัดหน้าต่างนอก ในวันพุธที่ 12 พฤศจิกายน เวลา 09.00 น. สำหรับประวัติ หลวงพ่อแม้น อาจารสมฺปนฺโน เดิมชื่อ แม้น คานอ่อน เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2481 ที่อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี ในครอบครัวชาวนาและทำอิฐขาย ฐานะค่อนข้างยากจน จึงได้เรียนจบเพียงชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 แม้จะมีชีวิตเรียบง่าย แต่ตั้งแต่วัยเยาว์ท่านก็มีจิตใจใฝ่ธรรม ชอบทำบุญตักบาตรเกินวัยของเด็กทั่วไป เมื่อเติบโตเป็นหนุ่ม หลวงพ่อแม้นไม่สนใจเรื่องทางโลกหรือเพศตรงข้าม มุ่งมั่นทำงานและปฏิบัติธรรมในเวลาว่าง อีกทั้งยังสนใจด้านวิชาอาคม จึงเริ่มศึกษาคาถาอาคมจากผู้เฒ่าผู้แก่ในละแวกบ้าน ก่อนจะออกเดินทางแสวงหาครูบาอาจารย์เพื่อเรียนรู้เพิ่มเติม ท่านได้เป็นศิษย์ของ หลวงปู่แดง วัดบางเตยนอก และฝากตัวเป็นศิษย์ของ หลวงปู่ว่าน วัดบางเตยใน ต่อมาท่านได้เดินทางมาศึกษาวิชาธรรมกับ หลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยพายเรือมาด้วยตนเอง เมื่อมาถึงวัดและได้พบหลวงพ่อจงเป็นครั้งแรก ท่านรู้สึกปลื้มปีติอย่างยิ่ง หลวงพ่อจงถามว่า “เหนื่อยไหม จะเอาอะไรล่ะ” หลวงพ่อแม้นจึงตอบว่า “ผมจะมาขอศึกษาเล่าเรียนวิชากับหลวงพ่อครับ” หลวงพ่อจงจึงรับไว้เป็นศิษย์และสอนแนวทางปฏิบัติกัมมัฏฐานให้เป็นหลัก จนกระทั่งหลวงพ่อจงมรณภาพในปี พ.ศ. 2508 หลังสิ้นหลวงพ่อจงแล้ว หลวงพ่อแม้นได้ศึกษาต่อในสายหลวงพ่อจงกับพระเกจิชื่อดังหลายรูป อาทิ หลวงพ่อไวทย์ วัดบรมวงศ์, หลวงพ่อหอม วัดบางเตยกลาง, หลวงพ่อเมี้ยน วัดโพธิ์กบเจา และ พระอาจารย์รวย วัดกลางคลองสาม เมื่ออายุครบ 27 ปี ท่านตัดสินใจเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ อุปสมบท ณ วัดใหญ่ชัยมงคล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมี หลวงพ่อพระครูภาวนารังสี เจ้าอาวาสในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า “อาจารสมฺปนฺโน” หลังอุปสมบท ท่านจำพรรษาที่วัดกลางคลองสาม จังหวัดปทุมธานี หนึ่งพรรษา ก่อนย้ายกลับมาจำพรรษากับพระครูภาวนารังสีที่วัดใหญ่ชัยมงคล หลวงพ่อแม้นตั้งใจศึกษาธรรมและวิปัสสนากัมมัฏฐานอย่างจริงจัง จนสอบได้นักธรรมตรีในปี พ.ศ. 2510 จากนั้นได้ศึกษาภาษาบาลีที่วัดพระศรีมหาธาตุ แต่ต้องหยุดเรียนกลางคันเมื่อครูผู้สอนถึงแก่กรรม ท่านจึงหันกลับมาเรียนต่อสายธรรม และสอบได้นักธรรมโทและเอกในปี พ.ศ. 2513 พร้อมทั้งศึกษาพระปาติโมกข์จนสามารถท่องจำได้ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2515 วัดหน้าต่างนอก จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขาดเจ้าอาวาสรูปใหม่หลังหลวงพ่อจงละสังขาร ทางคณะกรรมการวัดจึงมีมติอาราธนาหลวงพ่อแม้น จากวัดกลางคลองสาม มาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสสืบต่อ เมื่อก้าวแรกที่เหยียบพื้นวัดหน้าต่างนอก หลวงพ่อแม้นได้กล่าวนมัสการบารมีธรรมของหลวงพ่อจงด้วยความปีติยินดี ที่ได้กลับมารับใช้ใต้ร่มบารมีของครูบาอาจารย์อีกครั้ง นับแต่นั้นมา หลวงพ่อแม้นได้สืบทอดและศึกษาวิทยาคมตามตำราที่หลวงพ่อจงได้ทิ้งไว้ ด้วยความมุ่งมั่นและตั้งใจ จนเป็นที่ยอมรับว่าเป็นพระเถระผู้ปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ เดินตามรอยปฏิปทาของหลวงพ่อจงอย่างมั่นคงและต่อเนื่องตลอดมา เป็นพระเกจิอาจารย์ที่ร่วมพิธีปลุกเสกวัตถุมงคลและพิธีสำคัญต่าง ๆ ทั่วประเทศ ปัจจัยที่ได้รับจากการรับกิจนิมนต์ ท่านได้นำไปมอบเป็นทุนการศึกษาแก่นักเรียน สนับสนุนอาหารกลางวันให้โรงเรียน มอบอุปกรณ์ทางการแพทย์ให้โรงพยาบาลเสนา รวมถึงจัดสร้างวัตถุมงคลเพื่อหาทุนบูรณะวัดและช่วยเหลือการบูรณปฏิสังขรณ์วัดอื่น ๆ ด้วย